Ruhani - Revizyon geçmişi

Turker: /* Ruhanilerin Mahiyeti, İbadeti ve Varlığının İspatı */

2025-01-13T05:35:49Z

Ruhanilerin Mahiyeti, İbadeti ve Varlığının İspatı

← Önceki sürüm		08.35, 13 Ocak 2025 tarihindeki hâli
155. satır:		155. satır:

	([[Risale:Onuncu_Risale#Beşinci_Basamak\|10. Risale, Mesnevi-i N.]])		([[Risale:Onuncu_Risale#Beşinci_Basamak\|10. Risale, Mesnevi-i N.]])
			----
			Arkadaş! [[Melaike]] meselesi öyle meselelerdendir ki bir cüzün sübutuyla, küll sabit olur; bir ferdin vücuduyla, nevi tahakkuk eder. Zira inkâr eden küllünü inkâr eder. Binaenaleyh zaman-ı Âdem’den şimdiye kadar bütün din adamları her asırda icma ve ittifakla melaikenin vücuduna ve aralarında muhaverenin sübutuna ve müşahedelerinin tahakkukuna ve onlardan edilen rivayetlerin nakline hükmettikleri halde melaikenin hiçbirisinin insanlara görünmediği veya vücudları hissedilmediği elbette muhaldir.

			Kezalik beşerin akaidine karışıp hiçbir zamanda, hiçbir inkılabda itirazlara maruz kalmayarak devam eden melaike itikadının bir hakikate, bir asla dayanmaması ve mebâdi-i zaruriyeden tevellüd etmemesi muhaldir. Her halde beşerin bu umumî itikadı, mebâdi-i zaruriyeden neş’et eden ve müşahedat-ı vakıadan hasıl olan ve muhtelif emarelerden tevellüd eden [[hads]]î bir hükmün neticesidir. Evet, bu itikad-ı umumînin sebebi; kat’î bir surette manevî bir tevatür kuvvetini veren, pek çok defalar vukua gelen melaikenin müşahedelerinden hasıl olan zarurî ve kat’î delil ve emarelerdir. Çünkü melaike meselesi, beşerin malûmat-ı yakîniyesindendir. Eğer bunda şüphe olursa beşerin yakîniyatında emniyet kalmaz.

			Hülâsa: [[Ruhani\|Ruhanîlerden]] bir ferdin bir zamanda vücudu tahakkuk etse bu nev’in vücudu tahakkuk eder. Nev’in vücudu tahakkuk etse herhalde şeriatın beyan ettiği gibi olacaktır.

			([[Risale:Bakara_Suresi_30._âyet#Üçüncü_Makam\|İşaratül İ'caz]])

	===Ruhanilerin Temessülü===		===Ruhanilerin Temessülü===

Turker 08.10, 11 Ocak 2025 tarihinde

2025-01-11T08:10:12Z

← Önceki sürüm		11.10, 11 Ocak 2025 tarihindeki hâli
3. satır:		3. satır:
	''Maddi cesedi de olan insan ve hayvanların hayatiyetini sağlayan unsur için [[Ruh]] sayfasına bakın''		''Maddi cesedi de olan insan ve hayvanların hayatiyetini sağlayan unsur için [[Ruh]] sayfasına bakın''

	'''Ruhani''' (çoğulu ruhaniyat) maddî ve cismânî tarafı olmayan ve gözle görülmeyen, ruhlar âlemine mensup cin ve melâike gibi bir mahluklar için kullanılan bir ifadedir. Bazen tüm ruh sahipleri için kullanılır. Bu durumda iyileri (melekler, ruhaniler ve iyi insanlar-cinler) ve kötüleri (kötü cinler ve insanlar) vardır. Bazen "İsevî ruhaniler" ifadesinde olduğu gibi istikametli insanlar için, bazen de insan ve hayvan ruhları ve melekler dışındaki şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Fakat en yaygın şekilde "melaike ve ruhani" ifadesinde olduğu gibi insan ve hayvan ruhları, melekler ve cinler dışındaki maddi olmayan ve nur, zulmet (karanlık), hava, elektrik, ateş, ışık, ses, koku, kelime, hararet, cazibe, esîr ve diğer latif seyyalattan yaratılmış şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Ruhani aynı zamanda [[Ruh\|ruha]] dair demektir.		'''Ruhani''' (çoğulu ruhaniyat) maddî ve cismânî tarafı olmayan ve gözle görülmeyen, ruhlar âlemine mensup cin ve melâike gibi bir mahluklar için kullanılan bir ifadedir. Bazen tüm ruh sahipleri için kullanılır. Bu durumda iyileri (melekler, ruhaniler ve iyi insanlar-cinler) ve kötüleri (kötü cinler ve insanlar) vardır. Bazen "İsevî ruhaniler" ifadesinde olduğu gibi istikametli insanlar için, bazen de insan ve hayvan ruhları ve melekler dışındaki şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Fakat en yaygın şekilde "melaike ve ruhani" ifadesinde olduğu gibi insan ve hayvan ruhları, melekler ve cinler dışındaki maddi olmayan ve nur, zulmet (karanlık), hava, elektrik, ateş, ışık, ses, mana, koku, kelime, hararet, cazibe, esîr ve diğer latif seyyalattan yaratılmış şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Ruhani aynı zamanda [[Ruh\|ruha]] dair demektir.

	==Diğer İsimleri==		==Diğer İsimleri==
15. satır:		15. satır:
	* [[Risale:29._Söz#Birinci_Maksat\|29. Söz'ün 1. Maksadında]] ve [[Risale:Nokta_(Asar-ı_Bediiyye)#Melâike_Tasdiki,_İmanın_Bir_Rüknüdür\|Nokta Risalesinde]] melek ve ruhanilerin varlığı ispat edilmiştir.		* [[Risale:29._Söz#Birinci_Maksat\|29. Söz'ün 1. Maksadında]] ve [[Risale:Nokta_(Asar-ı_Bediiyye)#Melâike_Tasdiki,_İmanın_Bir_Rüknüdür\|Nokta Risalesinde]] melek ve ruhanilerin varlığı ispat edilmiştir.
	* Ruhaniler de insanlar ve cinler gibi Allah'ın isimlerinin güzel tecellilerini gösterir, şu kainat kitabını mütala eder ve Cenab-ı Allah'ın rububiyetinin saltanatını ilan ederler. Kainattaki hadsiz güzellik hadsiz takdir edicileri ister. İnsanlar ve cinler bu vazifeyi tamamen görmekte yetersiz olduğundan nihayetsiz melek ve ruhaniler bu vazifeyi görür. Bazen de bazı hayvanlara, özellikle kuşlara binerek onların duygularıyla cismani alemdeki Allah'ın mucizeli sanatını izlerler. Gök cisimleri de binekleridir. Kesif ve sert tabakalar onların gezmesine engel olmaz, hatta ateş onlar için nur gibidir.		* Ruhaniler de insanlar ve cinler gibi Allah'ın isimlerinin güzel tecellilerini gösterir, şu kainat kitabını mütala eder ve Cenab-ı Allah'ın rububiyetinin saltanatını ilan ederler. Kainattaki hadsiz güzellik hadsiz takdir edicileri ister. İnsanlar ve cinler bu vazifeyi tamamen görmekte yetersiz olduğundan nihayetsiz melek ve ruhaniler bu vazifeyi görür. Bazen de bazı hayvanlara, özellikle kuşlara binerek onların duygularıyla cismani alemdeki Allah'ın mucizeli sanatını izlerler. Gök cisimleri de binekleridir. Kesif ve sert tabakalar onların gezmesine engel olmaz, hatta ateş onlar için nur gibidir.
	* Ruhanilerin pek çok türü vardır. Nur, zulmet (karanlık), hava, elektrik, ateş, ışık, ses, koku, kelime, hararet, cazibe, esîr ve diğer latif seyyalattan yaratılmışlardır ve şuur sahibidirler.		* Ruhanilerin pek çok türü vardır. Nur, zulmet (karanlık), hava, elektrik, ateş, ışık, ses, mana, koku, kelime, hararet, cazibe, esîr ve diğer latif seyyalattan yaratılmışlardır ve şuur sahibidirler.
	* Ruhanilerin ayrı ayrı ibadet ve tesbihat vazifeleri vardır. Hazz-ı nefisten ve cüz’î ücretlerden tecerrüd ederek yalnız Sâni’-i Zülcelal’in emri ile hâlisen muhlisen çalışırlar. Yalnızca nefs-i amellerinde bir zevk-i mahsusaları vardır.		* Ruhanilerin ayrı ayrı ibadet ve tesbihat vazifeleri vardır. Hazz-ı nefisten ve cüz’î ücretlerden tecerrüd ederek yalnız Sâni’-i Zülcelal’in emri ile hâlisen muhlisen çalışırlar. Yalnızca nefs-i amellerinde bir zevk-i mahsusaları vardır.
	* Bütün akıl ve nakil ehli farklı isimler verse de bilerek-bilmeyerek ruhanilerin varlığında ittifak etmişlerdir.		* Bütün akıl ve nakil ehli farklı isimler verse de bilerek-bilmeyerek ruhanilerin varlığında ittifak etmişlerdir.

Turker 05.15, 11 Ocak 2025 tarihinde

2025-01-11T05:15:32Z

← Önceki sürüm		08.15, 11 Ocak 2025 tarihindeki hâli
3. satır:		3. satır:
	''Maddi cesedi de olan insan ve hayvanların hayatiyetini sağlayan unsur için [[Ruh]] sayfasına bakın''		''Maddi cesedi de olan insan ve hayvanların hayatiyetini sağlayan unsur için [[Ruh]] sayfasına bakın''

	'''Ruhani''' (çoğulu ruhaniyat) maddî ve cismânî tarafı olmayan ve gözle görülmeyen, ruhlar âlemine mensup cin ve melâike gibi bir mahluklar için kullanılan bir ifadedir. Bazen tüm ruh sahipleri için kullanılır. Bu durumda iyileri (melekler, ruhaniler ve iyi insanlar-cinler) ve kötüleri (kötü cinler ve insanlar) vardır. Bazen "İsevî ruhaniler" ifadesinde olduğu gibi istikametli insanlar için, bazen de insan ve hayvan ruhları ve melekler dışındaki şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Fakat en yaygın şekilde "melaike ve ruhani" ifadesinde olduğu gibi insan ve hayvan ruhları, melekler ve cinler dışındaki maddi olmayan ve nur, zulmet (karanlık), hava, elektrik, ateş, ışık, ses, koku, kelime, esîr ve diğer latif seyyalattan yaratılmış şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Ruhani aynı zamanda [[Ruh\|ruha]] dair demektir.		'''Ruhani''' (çoğulu ruhaniyat) maddî ve cismânî tarafı olmayan ve gözle görülmeyen, ruhlar âlemine mensup cin ve melâike gibi bir mahluklar için kullanılan bir ifadedir. Bazen tüm ruh sahipleri için kullanılır. Bu durumda iyileri (melekler, ruhaniler ve iyi insanlar-cinler) ve kötüleri (kötü cinler ve insanlar) vardır. Bazen "İsevî ruhaniler" ifadesinde olduğu gibi istikametli insanlar için, bazen de insan ve hayvan ruhları ve melekler dışındaki şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Fakat en yaygın şekilde "melaike ve ruhani" ifadesinde olduğu gibi insan ve hayvan ruhları, melekler ve cinler dışındaki maddi olmayan ve nur, zulmet (karanlık), hava, elektrik, ateş, ışık, ses, koku, kelime, hararet, cazibe, esîr ve diğer latif seyyalattan yaratılmış şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Ruhani aynı zamanda [[Ruh\|ruha]] dair demektir.

	==Diğer İsimleri==		==Diğer İsimleri==
14. satır:		14. satır:

	* [[Risale:29._Söz#Birinci_Maksat\|29. Söz'ün 1. Maksadında]] ve [[Risale:Nokta_(Asar-ı_Bediiyye)#Melâike_Tasdiki,_İmanın_Bir_Rüknüdür\|Nokta Risalesinde]] melek ve ruhanilerin varlığı ispat edilmiştir.		* [[Risale:29._Söz#Birinci_Maksat\|29. Söz'ün 1. Maksadında]] ve [[Risale:Nokta_(Asar-ı_Bediiyye)#Melâike_Tasdiki,_İmanın_Bir_Rüknüdür\|Nokta Risalesinde]] melek ve ruhanilerin varlığı ispat edilmiştir.
	* ~~Kur~~'~~an bütün derslerini insanlarla birlikte cinlere~~ de ~~verir~~. ~~Kur'an okunurken cinler~~ melek ve ~~ruhanîlerle birlikte pervane~~ gibi ~~hakperestane etrafında toplanırdıkları vakidir~~.		* Ruhaniler de insanlar ve cinler gibi Allah'ın isimlerinin güzel tecellilerini gösterir, şu kainat kitabını mütala eder ve Cenab-ı Allah'ın rububiyetinin saltanatını ilan ederler. Kainattaki hadsiz güzellik hadsiz takdir edicileri ister. İnsanlar ve cinler bu vazifeyi tamamen görmekte yetersiz olduğundan nihayetsiz melek ve ruhaniler bu vazifeyi görür. Bazen de bazı hayvanlara, özellikle kuşlara binerek onların duygularıyla cismani alemdeki Allah'ın mucizeli sanatını izlerler. Gök cisimleri de binekleridir. Kesif ve sert tabakalar onların gezmesine engel olmaz, hatta ateş onlar için nur gibidir.
	* ~~Bediüzzaman~~ Kur'an~~'ın peygamberleri manevi sahada olduğu~~ gibi ~~maddi sahada da önder olarak gösterdiğini~~ ve ~~peygamberlerin mucizelerini zikrederek insanları bunlara benzeyen fen ve sanatları yapmaya teşvik ettiğini söyler~~. ~~Misal olarak da Hz. Süleyman~~'ın ~~cinleri~~ ve ~~ifritleri getirtip emri altına almasına dair mucizesini gösterir~~ ve ~~yeryüzünün insandan sonra şuurlu~~ en ~~mühim sakini olan cinlerin insana hizmetkâr olabileceğini~~ beyan eder. ~~Yine bir ifritin Hz~~. ~~Süleyman’a “Gözünü açıp yummazdan~~ evvel ~~Belkıs’ın tahtını getiririm~~.~~” demesine işaret eden ayet çok uzak mesafelerden sesin~~, ~~görüntünün vb getirileceğine işarettir~~.		* Ruhanilerin pek çok türü vardır. Nur, zulmet (karanlık), hava, elektrik, ateş, ışık, ses, koku, kelime, hararet, cazibe, esîr ve diğer latif seyyalattan yaratılmışlardır ve şuur sahibidirler.
			* Ruhanilerin ayrı ayrı ibadet ve tesbihat vazifeleri vardır. Hazz-ı nefisten ve cüz’î ücretlerden tecerrüd ederek yalnız Sâni’-i Zülcelal’in emri ile hâlisen muhlisen çalışırlar. Yalnızca nefs-i amellerinde bir zevk-i mahsusaları vardır.
			* Bütün akıl ve nakil ehli farklı isimler verse de bilerek-bilmeyerek ruhanilerin varlığında ittifak etmişlerdir.
			* Ruhaniler madde ile sınırlıdır ve hava, esir gibi nurani mevcudat aynalarında şimşek ve hayal hızında aynı anda binler yerde temessül edip gezebilirler.
			* Cenab-ı Allah şu dünyayı ruhlar ve ruhaniyat için bir bayram şeklinde yaratmıştır. Özellikle bahar ve yaz mevsimlerinde ruhanileri ve melekleri seyre çekecek bir cazibe vardır.
			* Özellikle Peygamberimizin doğumunda çoğalan yıldız kaymaları hem şeytanların semadan kulak hırsızlığı yapmalarını engellemek için taşlanmalarına işarettir hem de Peygamberimizin yeryüzüne teşrifine melek ve ruhani gibi semavat ehlinin şenlik gibi sevincine bir alamettir.
			* Kâinat boş değil doludur ve melek ve ruhanilerle şenlendirilmiştir.
			* Ruhaniler insanlarla alakadadır. Kur'an okunurken etrafında pervane gibi toplanırlar. Allah israf yapmadığından insanların ağzından ihlasla çıkan mübarek kelimeleri dinleyecek hadsiz ruhaniler yaratır. Zor zamanlarda Risale-i Nur gibi iman hizmetinde bulunanları alkışlarlar ve iman dersi veren Risale-i Nur'u mütalaa ederler.
			* Hava unsurunun mühim bir görevi güzel kelimeleri Allah'ın izniyle çoğaltarak melek ve ruhanilere işittirmektir.
			* Bediüzzaman hakiki ihlası muhafaza için her gün hem aç olduğu ve yaralı olduğu vakitte en güzel ilaç getirseler bile ruhani, cinnî hüddamların hizmetini ve berzahtaki evliyadan bir kısmı temessül edip helva ve baklavaları iman hizmetine hürmeten verseler onların hediyelerini kabul etmeyeceğini beyan eder.
			* Peygamberimiz Kur’an-ı Hakîm vasıtasıyla cinlere, insanlara, ruhanîlere ve meleklere rehberlik etmiştir.
			* Nübüvvetten evvel ruhani ve cinler vasıtasıyla gaybdan haber veren kahinlerden Peygamberimizin risaletini haber edip tasdik edenler olmuştur.
			* Peygamberimizin ayın ikiye yarılma mucizesi nübüvvetini cin ve inse gösterdiği gibi mi’rac mu’cizesi de habibiyetini, ruhani ve meleklere göstermiştir.
			* Haşr-i ekberde cinler, insanlar, ruhaniler ve melekler toplanacaktır.

	==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==		==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==
92. satır:		105. satır:
	----		----
	Yirmi Dördüncü Söz’ün Dördüncü Dal’ında beyan edildiği gibi şu saray-ı âlemin Sâni’-i Zülcelal’i, o saray içinde istihdam ettiği dört kısım amelenin birincisi: Melaike ve [[Ruhani\|ruhanî]]lerdir. Madem nebatat ve cemadat bilmeyerek ve bir bilenin emrinde gayet mühim, ücretsiz hidemattadırlar. Ve hayvanat, bir ücret-i cüz’iye mukabilinde bilmeyerek gayet küllî maksatlara hizmet ediyorlar. Ve insan, müeccel ve muaccel iki ücret mukabilinde o Sâni’-i Zülcelal’in makasıdını bilerek tevfik-i hareket etmek ve her şeyde nefislerine de bir hisse çıkarmak ve sair hademelere nezaret etmek ile istihdam edilmeleri, bilmüşahede görünüyor. Elbette dördüncü kısım, belki en birinci kısım olan hizmetkârlar, ameleler bulunacaktır.		Yirmi Dördüncü Söz’ün Dördüncü Dal’ında beyan edildiği gibi şu saray-ı âlemin Sâni’-i Zülcelal’i, o saray içinde istihdam ettiği dört kısım amelenin birincisi: Melaike ve [[Ruhani\|ruhanî]]lerdir. Madem nebatat ve cemadat bilmeyerek ve bir bilenin emrinde gayet mühim, ücretsiz hidemattadırlar. Ve hayvanat, bir ücret-i cüz’iye mukabilinde bilmeyerek gayet küllî maksatlara hizmet ediyorlar. Ve insan, müeccel ve muaccel iki ücret mukabilinde o Sâni’-i Zülcelal’in makasıdını bilerek tevfik-i hareket etmek ve her şeyde nefislerine de bir hisse çıkarmak ve sair hademelere nezaret etmek ile istihdam edilmeleri, bilmüşahede görünüyor. Elbette dördüncü kısım, belki en birinci kısım olan hizmetkârlar, ameleler bulunacaktır.

			Hem insana benzer ki o Sâni’-i Zülcelal’in makasıd-ı külliyesini bilir bir ubudiyet ile tevfik-i hareket ederler. Hem insanın hilafına olarak hazz-ı nefisten ve cüz’î ücretlerden tecerrüd ederek yalnız Sâni’-i Zülcelal’in nazarı ile emri ile teveccühü ile hesabı ile namı ile ve kurbiyetiyle ihtisas ile ve intisap ile hasıl ettikleri lezzet ve kemal ve zevk ve saadeti kâfi görüp hâlisen muhlisen çalışıyorlar.

			Cinslerine göre kâinattaki mevcudatın envaına göre vazife-i ibadetleri tenevvü ediyor. Bir hükûmetin muhtelif dairelerde, muhtelif vazifedarları gibi saltanat-ı rububiyet dairelerinde vezaif-i ubudiyeti ve tesbihatı öyle tenevvü ediyor.

	([[Risale:29._Söz#Dördüncü_Esas\|29. Söz]])		([[Risale:29._Söz#Dördüncü_Esas\|29. Söz]])

Turker: /* Ruhanilerin Bayramı ve Şenliği */

2025-01-11T04:18:23Z

Ruhanilerin Bayramı ve Şenliği

← Önceki sürüm		07.18, 11 Ocak 2025 tarihindeki hâli
202. satır:		202. satır:

	([[Risale:7._Şuâ#Üçüncü_Hakikat_2\|7. Şua]])		([[Risale:7._Şuâ#Üçüncü_Hakikat_2\|7. Şua]])
			----
			Hazret-i Zat-ı Ahmediye aleyhissalâtü vesselâmın zuhuru zamanında [[İnfitar 2\|{{Arabi\|وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ}}]] âyetinin bir numunesini gösterir bir tarzda, recm-i şeyatîne alâmet olan yıldızların düşmesi kesretle vuku bulmuştur. Ehl-i tahkikin nazarında; o zaman vahiy zamanı geldiğinden vahye şüphe gelmemek için kâhinler gibi gaybî ve [[cin]]ler vasıtasıyla semavî haberlerine karışanlara set çekmeye alâmet ve işaret olmakla beraber, Zat-ı Ahmediye aleyhissalâtü vesselâm cin ve inse mebus olarak teşrifine [[Mele-i A'la\|semavat ehlince]] bir şenlik, bir bayram gibi bir alâmet-i sürur olduğunu, ehl-i keşif ve hakikat hükmetmişlerdir. Hem o mebus zat, ehl-i küfür ve dalalet için bir nîran-ı muhrika ve ehl-i hidayet için envar-ı muşrıka menbaı olduğuna, gaybî ve semavî bir işarettir.

			([[Risale:Mektubat%27ın_Üçüncü_Kısmı_(2)_(Barla)#Yıldız_Mektubu\|Barla L.]])

	===Kainatın Ruhanilerle Dolu Olması===		===Kainatın Ruhanilerle Dolu Olması===

Turker 04.16, 11 Ocak 2025 tarihinde

2025-01-11T04:16:44Z

← Önceki sürüm		07.16, 11 Ocak 2025 tarihindeki hâli
3. satır:		3. satır:
	''Maddi cesedi de olan insan ve hayvanların hayatiyetini sağlayan unsur için [[Ruh]] sayfasına bakın''		''Maddi cesedi de olan insan ve hayvanların hayatiyetini sağlayan unsur için [[Ruh]] sayfasına bakın''

	'''Ruhani''' (çoğulu ruhaniyat) maddî ve cismânî tarafı olmayan ve gözle görülmeyen, ruhlar âlemine mensup cin ve melâike gibi bir mahluklar için kullanılan bir ifadedir. Bazen tüm ruh sahipleri için kullanılır. Bu durumda iyileri (melekler, ruhaniler ve iyi insanlar-cinler) ve kötüleri (kötü cinler ve insanlar) vardır. Bazen "İsevî ruhaniler" ifadesinde olduğu gibi istikametli insanlar için, bazen de insan ve hayvan ruhları ve melekler dışındaki şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Fakat en yaygın ~~kullanımı~~ "melaike ve ruhani" ifadesinde olduğu gibi insan ve hayvan ruhları, melekler ve cinler dışındaki maddi olmayan ve nur, zulmet (karanlık), hava, elektrik, ateş, ışık, ses, koku, kelime, esîr ve diğer latif seyyalattan yaratılmış şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Ruhani aynı zamanda [[Ruh\|ruha]] dair demektir.		'''Ruhani''' (çoğulu ruhaniyat) maddî ve cismânî tarafı olmayan ve gözle görülmeyen, ruhlar âlemine mensup cin ve melâike gibi bir mahluklar için kullanılan bir ifadedir. Bazen tüm ruh sahipleri için kullanılır. Bu durumda iyileri (melekler, ruhaniler ve iyi insanlar-cinler) ve kötüleri (kötü cinler ve insanlar) vardır. Bazen "İsevî ruhaniler" ifadesinde olduğu gibi istikametli insanlar için, bazen de insan ve hayvan ruhları ve melekler dışındaki şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Fakat en yaygın şekilde "melaike ve ruhani" ifadesinde olduğu gibi insan ve hayvan ruhları, melekler ve cinler dışındaki maddi olmayan ve nur, zulmet (karanlık), hava, elektrik, ateş, ışık, ses, koku, kelime, esîr ve diğer latif seyyalattan yaratılmış şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Ruhani aynı zamanda [[Ruh\|ruha]] dair demektir.

	==Diğer İsimleri==		==Diğer İsimleri==

Turker 04.15, 11 Ocak 2025 tarihinde

2025-01-11T04:15:38Z

Değişiklikleri göster

Turker: /* == */

2025-01-10T07:23:17Z

← Önceki sürüm		10.23, 10 Ocak 2025 tarihindeki hâli
158. satır:		158. satır:
	([[Risale:17._Söz#On_Yedinci_Söz\|17. Söz]])		([[Risale:17._Söz#On_Yedinci_Söz\|17. Söz]])

	======		===xxx===

Turker: "Kategori:Şahıs Kategori:Melaike/Ruhani ''Maddi cesedi de olan insan ve hayvanların hayatiyetini sağlayan unsur için Ruh sayfasına bakın'' '''Ruhani''' (çoğulu ruhaniyat) maddî ve cismânî tarafı olmayan ve gözle görülmeyen, ruhlar âlemine mensup cin ve melâike gibi bir mahluklar için kullanılan bir ifadedir. Bazen melekler dışındaki, bazen de melekler ve cinler dışındaki maddi olmayan ve nur, zulmet (karanlık), hava..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu

2025-01-10T07:22:50Z

"Kategori:Şahıs Kategori:Melaike/Ruhani ''Maddi cesedi de olan insan ve hayvanların hayatiyetini sağlayan unsur için Ruh sayfasına bakın'' '''Ruhani''' (çoğulu ruhaniyat) maddî ve cismânî tarafı olmayan ve gözle görülmeyen, ruhlar âlemine mensup cin ve melâike gibi bir mahluklar için kullanılan bir ifadedir. Bazen melekler dışındaki, bazen de melekler ve cinler dışındaki maddi olmayan ve nur, zulmet (karanlık), hava..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu

Yeni sayfa

[[Kategori:Şahıs]]
[[Kategori:Melaike/Ruhani]]
''Maddi cesedi de olan insan ve hayvanların hayatiyetini sağlayan unsur için [[Ruh]] sayfasına bakın''

'''Ruhani''' (çoğulu ruhaniyat) maddî ve cismânî tarafı olmayan ve gözle görülmeyen, ruhlar âlemine mensup cin ve melâike gibi bir mahluklar için kullanılan bir ifadedir. Bazen melekler dışındaki, bazen de melekler ve cinler dışındaki maddi olmayan ve nur, zulmet (karanlık), hava, elektrik, ateş, ışık, ses, koku, kelime, esîr ve diğer latif seyyalattan yaratılmış şuur sahibi varlıklar için kullanılır. Ruhani aynı zamanda [[Ruh|ruha]] dair demektir.

==Diğer İsimleri==

==Kur'an'da İsminin Geçtiği Yerler==

==Risale-i Nur'da Bu Konudaki Derslerin Özeti==

* [[Risale:29._Söz#Birinci_Maksat|29. Söz'ün 1. Maksadında]] ve [[Risale:Nokta_(Asar-ı_Bediiyye)#Melâike_Tasdiki,_İmanın_Bir_Rüknüdür|Nokta Risalesinde]] melek ve ruhanilerin varlığı ispat edilmiştir.
* Kur'an bütün derslerini insanlarla birlikte cinlere de verir. Kur'an okunurken cinler melek ve ruhanîlerle birlikte pervane gibi hakperestane etrafında toplanırdıkları vakidir.
* Bediüzzaman Kur'an'ın peygamberleri manevi sahada olduğu gibi maddi sahada da önder olarak gösterdiğini ve peygamberlerin mucizelerini zikrederek insanları bunlara benzeyen fen ve sanatları yapmaya teşvik ettiğini söyler. Misal olarak da Hz. Süleyman'ın cinleri ve ifritleri getirtip emri altına almasına dair mucizesini gösterir ve yeryüzünün insandan sonra şuurlu en mühim sakini olan cinlerin insana hizmetkâr olabileceğini beyan eder. Yine bir ifritin Hz. Süleyman’a “Gözünü açıp yummazdan evvel Belkıs’ın tahtını getiririm.” demesine işaret eden ayet çok uzak mesafelerden sesin, görüntünün vb getirileceğine işarettir.

==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

===Ruhanilerin Mahiyeti ve Varlığının İspatı===

Hakikat ve hikmet ister ki zemin gibi semavatın da kendine münasip sekeneleri bulunsun. Lisan-ı şer’îde o ecnas-ı muhtelifeye, melaike ve [[ruhani]]yat tesmiye edilir.

Evet, hakikat öyle iktiza eder. Zira zemin küçüklüğü ve hakaretiyle beraber, zîhayat ve zîşuur mahluklardan doldurulması ve ara sıra boşaltılıp yeniden zîşuurlarla şenlendirilmesi işaret eder, belki tasrih eder ki şu muhteşem burçlar sahibi, müzeyyen kasırlar hükmünde olan semavat dahi zîşuur ve zevi’l-idrak mahluklarla doludur. Onlar dahi ins ve [[Cin|cin]] gibi şu âlem sarayının seyircileri ve şu kâinat kitabının mütalaacıları ve şu saltanat-ı rububiyetin dellâllarıdırlar. Çünkü kâinatı, hadd ü hesaba gelmeyen tezyinat ve mehasin ve nukuş ile süslendirip tezyin etmesi, bilbedahe mütefekkir istihsan edici ve mütehayyir takdir edicilerin enzarını ister.

Evet, hüsün elbette bir âşık ister; taam ise aç olana verilir. Halbuki ins ve cin, şu nihayetsiz vazifeye, şu haşmetli nezarete ve şu vüs’atli ubudiyete karşı milyondan birisini ancak yapabilir. Demek bu nihayetsiz ve mütenevvi vezaife ve ibadata, nihayetsiz melaike envaı ve '''ruhaniyat''' ecnası lâzımdır.

Bazı rivayatın işaratıyla ve intizam-ı âlemin hikmetiyle denilebilir ki bir kısım ecsam-ı seyyare, seyyarattan tut, tâ katarata kadar bir kısım melaikenin merakibidirler. Onlar bunlara izn-i İlahî ile binerler, âlem-i şehadeti seyredip gezerler. Hem denilebilir ki bir kısım ecsam-ı hayvaniye, hadîste “[[Tuyurun Hudrun|Tuyûrun Hudrun]]” tesmiye edilen cennet kuşlarından tut, tâ [[sinek]]lere kadar bir cins ervahın tayyareleridirler. Onlar, bunların içine emr-i Hak ile girerler, âlem-i cismaniyatı seyran edip o cesetlerdeki hâsselerin pencereleriyle cismanî mu’cizat-ı fıtratı temaşa ederler.

Elbette kesafetli topraktan ve küdûretli sudan mütemadiyen letafetli hayatı ve nuraniyetli zevi’l-idraki halk eden Hâlık’ın, elbette ruha ve hayata münasip şu nur denizinden ve hattâ zulmet bahrinden bir kısım zîşuur mahlukları vardır. Hem çok kesretli olarak vardır. Melaike ve '''ruhaniyatın''' vücudlarına dair “Nokta” namında bir risalemde ve Yirmi Dokuzuncu Söz’de iki kere iki dört eder derecesinde bir kat’iyetle ispat edilmiştir. Eğer istersen ona müracaat et.

([[Risale:15._Söz#Birinci_Basamak|15. Söz]])
----
Melaike ve [[ruhani]]yatın vücudu, insan ve hayvanların vücudu kadar kat’îdir, denilebilir. Evet, On Beşinci Söz’ün Birinci Basamak’ında beyan edildiği gibi: Hakikat kat’iyen iktiza eder ve hikmet yakînen ister ki zemin gibi semavatın dahi sekeneleri bulunsun ve zîşuur sekeneleri olsun ve o sekeneler, o semavata münasip bulunsun. Şeriatın lisanında, pek çok muhtelifü’l-cins olan o sekenelere melaike ve '''ruhaniyat''' tesmiye edilir.

Evet, hakikat böyle iktiza eder. Zira şu zeminimiz, semaya nisbeten küçüklüğü ve hakaretiyle beraber zîşuur mahluklarla doldurulması, ara sıra boşaltıp yeniden yeni zîşuurlarla şenlendirilmesi işaret eder belki tasrih eder ki: Şu muhteşem burçlar sahibi olan müzeyyen kasırlar misali olan semavat dahi nur-u vücudun nuru olan zîhayat ve zîhayatın ziyası olan zîşuur ve zevi’l-idrak mahluklarla elbette doludur. O mahluklar dahi ins ve cin gibi şu saray-ı âlemin seyircileri ve şu kâinat kitabının mütalaacıları ve şu saltanat-ı rububiyetin dellâllarıdırlar. Küllî ve umumî ubudiyetleri ile kâinatın büyük ve küllî mevcudatın tesbihatlarını temsil ediyorlar.

Evet, şu kâinatın keyfiyatı, onların vücudlarını gösteriyor. Çünkü kâinatı hadd ü hesaba gelmeyen dakik sanatlı tezyinat ve o manidar mehasin ile ve hikmettar nukuş ile süslendirip tezyin etmesi; bilbedahe ona göre mütefekkir ve istihsan edicilerin ve mütehayyir takdir edicilerin enzarını ister, vücudlarını talep eder.

Evet, nasıl ki hüsün elbette bir âşık ister, taam ise aç olana verilir. Öyle ise şu nihayetsiz hüsn-ü sanat içinde gıda-i ervah ve kut-u kulûb; elbette melaike ve '''ruhanîlere''' bakar, gösterir. Madem bu nihayetsiz tezyinat, nihayetsiz bir vazife-i tefekkür ve ubudiyet ister. Halbuki ins ve cin, şu nihayetsiz vazifeye, şu hikmetli nezarete, şu vüs’atli ubudiyete karşı, milyondan ancak birisini yapabilir.

Demek, bu nihayetsiz ve çok mütenevvi olan şu vezaif ve ibadete, nihayetsiz melaike envaları, '''ruhaniyat''' ecnasları lâzımdır ki şu mescid-i kebir-i âlemi saflarıyla doldurup şenlendirsin.

Evet, şu kâinatın her bir cihetinde, her bir dairesinde, '''ruhaniyat''' ve melaikelerden birer taife, birer vazife-i ubudiyetle muvazzaf olarak bulunurlar. Bazı rivayat-ı ehadîsiyenin işaratıyla ve şu intizam-ı âlemin hikmetiyle denilebilir ki: Bir kısım ecsam-ı camide-i seyyare –yıldızlar seyyaratından tut tâ yağmur kataratına kadar– bir kısım melaikenin sefine ve merakibidirler. O melaikeler, bu seyyarelere izn-i İlahî ile binerler, âlem-i şehadeti seyredip gezerler ve o merkeplerinin tesbihatını temsil ederler.

Hem denilebilir: Bir kısım hayattar ecsam –bir hadîs-i şerifte “Ehl-i cennet ruhları, berzah âleminde [[Tuyurun Hudrun|yeşil kuşların]] cevflerine girerler ve cennette gezerler.” diye işaret ettiği [[Risale:29. Söz (Ayet-Hadis Mealleri)#3|{{Arabi|طُيُورٌ خُضْرٌ}}]] tesmiye edilen cennet kuşlarından tut, tâ [[sinek]]lere kadar– bir cins ervahın tayyareleridir. Onlar bunların içine emr-i Hak’la girerler, âlem-i cismaniyatı seyredip o hayattar cesetlerdeki göz, kulak gibi duyguları ile âlem-i cismanîdeki mu’cizat-ı fıtratı temaşa ediyorlar. Tesbihat-ı mahsusalarını eda ediyorlar.

İşte nasıl hakikat böyle iktiza ediyor, hikmet dahi aynen öyle iktiza eyliyor. Çünkü şu kesafetli ve ruha münasebeti az olan topraktan ve şu küdûretli ve nur-u hayata münasebeti pek cüz’î olan sudan, mütemadiyen hummalı bir faaliyetle, letafetli hayatı ve nuraniyetli zevi’l-idraki halk eden Fâtır-ı Hakîm, elbette ruha çok lâyık ve hayata çok münasip, şu nur denizinden ve hattâ şu zulmet bahrinden, şu havadan, şu elektrik gibi sair madde-i latîfeden bir kısım zîşuur mahlukları vardır. Hem pek çok kesretli olarak vardır.

([[Risale:29._Söz#Mukaddime|29. Söz]])
----
Madem kudret-i ezeliye bilmüşahede en âdi maddelerden, en kesif unsurlardan hadsiz zîhayat ve zîruhu halk eder ve gayet ehemmiyetle madde-i kesifeyi, hayat vasıtasıyla madde-i latîfeye çevirir ve nur-u hayatı her şeyde kesretle serpiyor ve şuur ziyasıyla ekser şeyleri yaldızlıyor. Elbette o Kadîr-i Hakîm bu kusursuz kudretiyle, bu noksansız hikmetiyle; nur gibi esîr gibi ruha yakın ve münasip olan sair seyyalat-ı latîfe maddeleri ihmal edip hayatsız bırakmaz, camid bırakmaz, şuursuz bırakmaz. Belki madde-i nurdan, hattâ zulmetten, hattâ esîr maddesinden, hattâ manalardan, hattâ havadan, hattâ kelimelerden zîhayat, zîşuuru kesretle halk eder ki hayvanatın pek çok muhtelif ecnasları gibi pek çok muhtelif [[Ruhani|ruhanî]] mahlukları, o seyyalat-ı latîfe maddelerinden halk eder. Onların bir kısmı melaike, bir kısmı da '''ruhanî''' ve [[cin]] ecnaslarıdır.

Melaikelerin ve '''ruhanîlerin''' kesretle vücudlarını kabul etmek ne derece hakikat ve bedihî ve makul olduğunu ve Kur’an’ın beyan ettiği gibi onları kabul etmeyen, ne derece hilaf-ı hakikat ve hilaf-ı hikmet bir hurafe, bir dalalet, bir hezeyan, bir divanelik olduğunu şu temsile bak, gör:

...

Şu nihayetsiz feza-yı âlem ve şu muhteşem semavat, burçlarıyla, yıldızlarıyla zîşuur, zîhayat, zîruhlarla doludur. Nârdan, nurdan, ateşten, ışıktan, zulmetten, havadan, savttan, rayihadan, kelimattan, esîrden ve hattâ elektrikten ve sair seyyalat-ı latîfeden halk olunan o zîhayat ve o zîruhlara ve o zîşuurlara, şeriat-ı garra-yı Muhammediye aleyhissalâtü vesselâm, Kur’an-ı Mu’cizü’l-Beyan “Melaike ve cânn ve '''ruhaniyattır'''.” der, tesmiye eder.

Melaikenin ise ecsamın muhtelif cinsleri gibi cinsleri muhteliftir. Evet, elbette bir katre yağmura müekkel olan melek, şemse müekkel meleğin cinsinden değildir. [[Cin]] ve '''ruhaniyat''' dahi onların da pek çok ecnas-ı muhtelifeleri vardır.

([[Risale:29._Söz#Birinci_Esas|29. Söz]])
----
Melaikenin vücuduna ve [[Ruhani|ruhanî]]lerin sübutuna ve hakikatlerinin vücuduna bir icma-ı manevî ile –tabirde ihtilaflarıyla beraber– bütün ehl-i akıl ve ehl-i nakil, bilerek bilmeyerek ittifak etmişler denilebilir.

Hattâ maddiyatta çok ileri giden hükemanın meşaiyyun kısmı, melaikenin manasını inkâr etmeyerek “Her bir nev’in bir mahiyet-i mücerrede-i '''ruhaniyeleri''' vardır.” derler. Melaikeyi öyle tabir ediyorlar.

...

Hattâ akılları gözlerine inmiş ve insaniyetten cemadat derecesine manen sukut etmiş olan maddiyyun ve tabiiyyun dahi melaikenin manasını inkâr edemeyerek (Hâşiye<ref>Melaike manasını ve '''ruhaniyatın''' hakikatini inkâra mecal bulamamışlar, belki fıtratın namuslarından “Kuva-yı Sâriye” diye “cereyan eden kuvvetler” namını vererek yanlış bir surette tasvir ile bir cihetten tasdikine mecbur kalmışlar. (Ey kendini akıllı zanneden!..)</ref>) “Kuva-yı Sâriye” namıyla bir cihette kabule mecbur olmuşlar.

Ey melaike ve '''ruhaniyatın''' kabulünde tereddüt gösteren bîçare adam! Neye istinad ediyorsun? Hangi hakikate güveniyorsun ki bütün ehl-i akıl, bilerek bilmeyerek melaikenin manasının sübutuna ve tahakkukuna ve '''ruhanîlerin''' tahakkukları hakkında ittifaklarına karşı geliyorsun, kabul etmiyorsun? Mademki Birinci Esas’ta ispat edildiği gibi hayat mevcudatın keşşafıdır, belki neticesidir, zübdesidir. Bütün ehl-i akıl, mana-yı melaikenin kabulünde manen müttefiktirler ve şu zeminimiz, bu kadar zîhayat ve zîruhlarla şenlendirilmiştir. Şu halde hiç mümkün olur mu ki şu feza-yı vesîa sekenelerden, şu semavat-ı latîfe mutavattinînden hâlî kalsın?

...

Elbette bilâ-şek velâ şüphe, melaike vücudlarının ve '''ruhanî''' hakikatlerinin en güzel sureti ve ukûl-ü selime kabul edecek ve istihsan edecek en makul keyfiyeti odur ki Kur’an, şerh ve beyan etmiştir. O Kur’an-ı Mu’cizü’l-Beyan der ki: “Melaike, ibad-ı mükerremdir. Emre muhalefet etmezler. Ne emrolunsa onu yaparlar. Melaike, ecsam-ı latîfe-i nuraniyedirler. Muhtelif nevilere münkasımdırlar.”

([[Risale:29._Söz#İkinci_Esas|29. Söz]])
----
Mesele-i melaike ve [[ruhani]]yat, o mesaildendir ki tek bir cüzün vücudu ile bir küllün tahakkuku bilinir. Bir tek şahsın rü’yeti ile umum nev’in vücudu malûm olur. Çünkü kim inkâr ederse külliyen inkâr eder. Bir tekini kabul eden, o nev’in umumunu kabul etmeye mecburdur. Madem öyledir, işte bak: Görmüyor musun ve işitmiyor musun ki bütün ehl-i edyan, bütün asırlarda, zaman-ı Âdem’den şimdiye kadar melaikenin vücuduna ve ruhanîlerin tahakkukuna ittifak etmişler ve insanın taifeleri, birbirinden bahsi ve muhaveresi ve rivayeti gibi melaikelerle muhavere edilmesine ve onların müşahedesine ve onlardan rivayet etmesine icma etmişlerdir.

Acaba hiçbir fert melaikelerden bilbedahe görünmezse hem bilmüşahede bir şahsın veya müteaddid eşhasın vücudu kat’î bilinmezse hem onların bilbedahe, bilmüşahede vücudları hissedilmezse hiç mümkün müdür ki böyle bir icma ve ittifak devam etsin ve böyle müsbet ve vücudî bir emirde ve şuhuda istinad eden bir halde müstemirren ve tevatüren o ittifak devam etsin.

Hem hiç mümkün müdür ki şu itikad-ı umumînin menşei, mebâdi-i zaruriye ve bedihî emirler olmasın. Hem hiç mümkün müdür ki hakikatsiz bir vehim; bütün inkılabat-ı beşeriyede, bütün akaid-i insaniyede istimrar etsin, beka bulsun. Hem hiç mümkün müdür ki şu ehl-i edyanın, bu icma-ı azîmin senedi; bir [[hads]]-i kat’î olmasın, bir yakîn-i şuhudî olmasın. Hem hiç mümkün müdür ki o [[hads]]-i kat’î, o yakîn-i şuhudî, hadsiz emarelerden ve o emareler, hadsiz müşahedat vakıalarından ve o müşahedat vakıaları, şeksiz ve şüphesiz mebâdi-i zaruriyeye istinad etmesin. Öyle ise şu ehl-i edyandaki bu itikadat-ı umumiyenin sebebi ve senedi, tevatür-ü manevî kuvvetini ifade eden pek çok kerrat ile melaike müşahedelerinden ve '''ruhanîlerin''' rü’yetlerinden hasıl olan mebâdi-i zaruriyedir, esasat-ı kat’iyedir.

Hem hiç mümkün müdür, hiç makul mudur, hiç kabil midir ki hayat-ı içtimaiye-i beşeriye semasının güneşleri, yıldızları, ayları hükmünde olan enbiya ve evliya, tevatür suretiyle ve icma-ı manevî kuvvetiyle ihbar ettikleri ve şehadet ettikleri melaike ve '''ruhaniyatın''' vücudları ve müşahedeleri, bir şüphe kabul etsin, bir şekke medar olsun. Bâhusus onlar şu meselede ehl-i ihtisastırlar. Malûmdur ki iki ehl-i ihtisas, binler başkasına müreccahtırlar. Hem şu meselede ehl-i ispattırlar. Malûmdur ki iki ehl-i ispat, binler ehl-i nefy ve inkâra müreccahtırlar. Ve bilhassa kâinat semasında daim parlayan ve hiçbir vakit gurûb etmeyen âlem-i hakikatin Şemsü’ş-şümus’u olan Kur’an-ı Mu’cizü’l-Beyan’ın ihbaratı ve risalet güneşi olan Zat-ı Ahmediye’nin (asm) şehadatı ve müşahedatı, hiç kabil midir ki bir şüphe kabul etsin.

Madem tek bir '''ruhaniyatın''' vücudu, bir zamanda tahakkuk etse şu nev’in umumen tahakkukunu gösteriyor. Ve madem şu nev’in vücudu tahakkuk ediyor. Elbette onların suret-i tahakkukunun en ahseni en makulü en makbulü; şeriatın şerh ettiği gibidir, Kur’an’ın gösterdiği gibidir, Sahib-i Mi’rac’ın gördüğü gibidir.

([[Risale:29._Söz#Üçüncü_Esas|29. Söz]])
----
Yirmi Dördüncü Söz’ün Dördüncü Dal’ında beyan edildiği gibi şu saray-ı âlemin Sâni’-i Zülcelal’i, o saray içinde istihdam ettiği dört kısım amelenin birincisi: Melaike ve [[Ruhani|ruhanî]]lerdir. Madem nebatat ve cemadat bilmeyerek ve bir bilenin emrinde gayet mühim, ücretsiz hidemattadırlar. Ve hayvanat, bir ücret-i cüz’iye mukabilinde bilmeyerek gayet küllî maksatlara hizmet ediyorlar. Ve insan, müeccel ve muaccel iki ücret mukabilinde o Sâni’-i Zülcelal’in makasıdını bilerek tevfik-i hareket etmek ve her şeyde nefislerine de bir hisse çıkarmak ve sair hademelere nezaret etmek ile istihdam edilmeleri, bilmüşahede görünüyor. Elbette dördüncü kısım, belki en birinci kısım olan hizmetkârlar, ameleler bulunacaktır.

([[Risale:29._Söz#Dördüncü_Esas|29. Söz]])
----
Mesela [[Nahl 60|{{Arabi|وَ لِلّٰهِ الْمَثَلُ الْاَعْلٰى}}]] azîm bir Mâlikü’l-mülk, büyük bir şehri veya muhteşem bir sarayı bina ettiği vakit, o zat dört nevi ameleyi onun binasında istihdam ve istimal eder:

Birinci nevi: Onun memlûk ve köleleridir. Bu nev’in, ne maaşı var ve ne de ücreti var. Belki onlar seyyidlerinin emriyle işledikleri her amelde, onların gayet latîf bir zevk ve hoş bir şevkleri vardır. Seyyidlerinin medhinden ve vasfından ne deseler onların zevkini ve şevkini ziyade eder. Onlar o mukaddes seyyidlerine intisaplarını büyük bir şeref bilerek onunla iktifa ediyorlar. Hem o seyyidin namıyla, hesabıyla, nazarıyla işlere bakmalarından da manevî lezzet buluyorlar. Ücret ve rütbeye ve maaşa muhtaç olmuyorlar.

...

Birinci Kısım: Temsilde memlûklere misal, melaikelerdir. Melaikeler ise onlarda mücahede ile terakkiyat yoktur. Belki her birinin sabit bir makamı, muayyen bir rütbesi vardır. Fakat onların nefs-i amellerinde bir zevk-i mahsusaları var. Nefs-i ibadetlerinde derecatlarına göre tefeyyüzleri var. Demek, o hizmetkârlarının mükâfatı, hizmetlerinin içindedir. Nasıl insan mâ, hava ve ziya ve gıda ile tagaddi edip telezzüz eder. Öyle de melekler, zikir ve tesbih ve hamd ve ibadet ve marifet ve muhabbetin envarıyla tagaddi edip telezzüz ediyorlar. Çünkü onlar nurdan mahluk oldukları için gıdalarına nur kâfidir. Hattâ nura yakın olan rayiha-i tayyibe dahi onların bir nevi gıdalarıdır ki ondan hoşlanıyorlar. Evet ervah-ı tayyibe, revayih-i tayyibeyi sever.

Hem melekler, Mabudlarının emriyle işledikleri işlerde ve onun hesabıyla işledikleri amellerde ve onun namıyla ettikleri hizmette ve onun nazarıyla yaptıkları nezarette ve onun intisabıyla kazandıkları şerefte ve onun mülk ve melekûtunun mütalaasıyla aldıkları tenezzühte ve onun tecelliyat-ı cemaliye ve celaliyesinin müşahedesiyle kazandıkları tena’umda öyle bir saadet-i azîme vardır ki akl-ı beşer anlamaz, melek olmayan bilemez.

([[Risale:24._Söz#Dördüncü_Dal|24. Söz]])
----
Aynen öyle de Sâni’-i Hakîm, cenneti ve dünyayı, semavatı ve zemini, nebatat ve hayvanatı, cin ve insi, melek ve [[ruhani]]yatı, küllî ve cüz’î bütün eşyayı; cilve-i esmasıyla eşkâlini tahdid ediyor, tanzim ediyor, birer miktar-ı muayyene veriyor. Onun ile bunlara “Mukaddir, Munazzım, Musavvir” isimlerini okutturuyor. Öyle bir tarzda şekl-i umumîsinin hududunu tayin eder ki “Alîm, Hakîm” ismini gösterir.

...

İşte, cennet bir çiçektir. [[Huri]] taifesi dahi bir çiçektir. Rûy-i zemin dahi bir çiçektir. Bahar da bir çiçektir. Sema da bir çiçektir; yıldızlar, o çiçeğin yaldızlı nakışlarıdır. Güneş de bir çiçektir; ziyasındaki yedi rengi, o çiçeğin nakışlı boyalarıdır. Âlem, güzel ve büyük bir insandır; nasıl ki insan, küçük bir âlemdir. Huriler nev’i ve '''ruhanîler''' cemaati ve melek cinsi ve cin taifesi ve insan nev’i, birer güzel şahıs hükmünde tasvir ve tanzim ve icad edilmiştir.

([[Risale:32._Söz#Birinci_Mebhas|32. Söz]])
----

([[|]])

===Ruhanilerin Temessülü===

Temessülün çok envaından şu meseleye medar olacak üç nevine işaret ederiz:

...

Üçüncüsü: '''Nurani ruhların''' aksidir. Şu akis hem haydır hem ayndır. Fakat âyinelerin kabiliyeti nisbetinde tezahür ettiğinden o ruhun mahiyet-i nefsü’l-emriyesini tamamen tutmuyor. Mesela, [[Cebrail|Hazret-i Cebrail]] aleyhisselâm, Dıhye suretinde huzur-u Nebevîde bulunduğu bir anda, huzur-u İlahîde haşmetli kanatlarıyla arş-ı a’zamın önünde secdeye gider. Hem o anda hesapsız yerlerde bulunur, evamir-i İlahiyeyi tebliğ ederdi. Bir iş bir işe mani olmazdı.

...

Evet, nasıl cismaniyata cam ve su gibi şeyler âyine olur. Öyle de [[ruhani]]yata dahi hava ve esir ve âlem-i misalin bazı mevcudatı âyine hükmünde ve berk ve hayal süratinde bir vasıta-i seyr ü seyahat suretine geçerler ve o '''ruhanîler''' hayal süratiyle o meraya-yı nazifede, o menazil-i latîfede gezerler. Bir anda binler yerlere girerler.

Madem güneş gibi âciz ve musahhar mahluklar ve '''ruhanî''' gibi madde ile mukayyed nim-nurani masnûlar, nuraniyet sırrıyla bir yerde iken pek çok yerlerde bulunabilirler. Mukayyed bir cüz’î iken mutlak bir küllî hükmünü alırlar. Bir anda cüz’î bir ihtiyar ile pek çok işleri yapabilirler.

([[Risale:16._Söz#Birinci_Şuâ|16. Söz]])
----
Hem temessül-ü ervaha işaret eden, [[Hazret-i Süleyman]] aleyhisselâmın [[İfrit|ifrit]]leri celb ve teshirine dair âyetler hem [[Meryem 17|{{Arabi|فَاَرْسَلْنَٓا اِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا}}]] misillü bazı âyetler, [[Ruhani|ruhanîlerin]] temessülüne işaret etmekle beraber celb-i ervaha dahi işaret ediyorlar. Fakat işaret olunan celb-i ervah-ı tayyibe ise medenilerin yaptığı gibi hezeliyat suretinde bazı oyuncaklara, o pek ciddi ve ciddi bir âlemde olan ruhlara hürmetsizlik edip kendi yerine ve oyuncaklara celbetmek değil belki ciddi olarak ve ciddi bir maksat için Muhyiddin-i Arabî gibi zatlar ki istediği vakit ervah ile görüşen bir kısım ehl-i velayet misillü onlara müncelib olup münasebet peyda etmek ve onların yerine gidip âlemlerine bir derece takarrub etmekle ruhaniyetlerinden manevî istifade etmektir ki âyetler ona işaret eder. Ve işaret içinde bir teşviki ihsas ediyorlar ve bu nevi sanat ve fünun-u hafiyenin en ileri hududunu çiziyor ve en güzel suretini gösteriyorlar.

([[Risale:20._Söz#Yirminci_Söz’ün_İkinci_Makamı|20. Söz]])
----
Birinci Temsil: Şöyle ki On Altıncı Söz’de ispat edildiği gibi bir tek zat-ı müşahhas, muhtelif âyineler vasıtasıyla külliyet kesbeder. Bir cüz’î-yi hakiki iken şuunat-ı kesîreye mâlik bir küllî hükmüne geçer.

Evet, nasıl cismanî şeylere cam ve su gibi maddeler âyine olup cismanî bir tek şey, o âyinelerde bir külliyet kesbeder. Öyle de nurani şeylere ve [[ruhani]]yata dahi hava ve esîr ve âlem-i misalin bazı mevcudatı, âyineler hükmünde ve berk ve hayal süratinde birer vasıta-i seyr ü seyahat suretine geçerler ki o nuraniler ve o '''ruhanîler''', hayal süratiyle o meraya-yı nazifede ve o menazil-i latîfede gezerler. Bir anda binler yerlere girerler. Ve her âyinede, nurani oldukları ve akisleri onların aynı ve onların hâsiyetine mâlik oldukları için cismaniyetin aksine olarak, her yerde bizzat bulunur gibi hükmederler. Kesif cismanilerin akisleri ve misalleri, o cismaniyetin aynları olmadığı gibi hâsiyetine dahi mâlik değil, ölü sayılırlar.

...

On Altıncı Söz’de ispat ve izah edildiği gibi deriz ki madem güneş gibi âciz ve musahhar mahluklar ve '''ruhanî''' gibi madde ile mukayyed nim-nurani masnular ve şu çınar ağacının manevî nuru, ruhu hükmünde olan ukde-i hayatiyesi ve merkez-i tasarrufu olan emrî kanunlar ve iradevî cilveler, nuraniyet sırrıyla bir yerde iken ve bir tek müşahhas cüz’î oldukları halde, pek çok yerlerde ve pek çok işlerde bilmüşahede bulunabilirler. Ve madde ile mukayyed bir cüz’î oldukları halde, mutlak bir küllî hükmünü alırlar. Ve bir anda bir cüz-i ihtiyarî ile pek çok muhtelif işleri bilmüşahede kesbederler. Sen de görüyorsun ve inkâr edemezsin.

([[Risale:32._Söz#İkinci_Maksat|32. Söz]])

===Ruhanilerin Bayramı ve Şenliği===

Hâlık-ı Rahîm ve Rezzak-ı Kerîm ve Sâni’-i Hakîm; şu dünyayı, âlem-i ervah ve [[ruhani]]yat için bir bayram, bir şehrâyin suretinde yapıp bütün esmasının garaib-i nukuşuyla süslendirip küçük büyük, ulvi süflî her bir ruha, ona münasip ve o bayramdaki ayrı ayrı hesapsız mehasin ve in’amattan istifade etmeye muvafık ve havas ile mücehhez bir ceset giydirir, bir vücud-u cismanî verir, bir defa o temaşagâha gönderir.

Hem zaman ve mekân cihetiyle pek geniş olan o bayramı; asırlara, senelere, mevsimlere hattâ günlere, kıtalara taksim ederek her bir asrı, her bir seneyi, her bir mevsimi, hattâ bir cihette her bir günü, her bir kıtayı, birer taife ruhlu mahlukatına ve nebatî masnuatına birer resmigeçit tarzında bir ulvi bayram yapmıştır.

Ve bilhassa rûy-i zemin, hususan bahar ve yaz zamanında masnuat-ı sağirenin taifelerine öyle şaşaalı ve birbiri arkasında bayramlardır ki tabakat-ı âliyede olan '''ruhaniyatı''' ve melaikeleri ve sekene-i semavatı seyre celbedecek bir cazibedarlık görünüyor. Ve ehl-i tefekkür için öyle şirin bir mütalaagâh oluyor ki akıl tarifinden âcizdir.

([[Risale:17._Söz#On_Yedinci_Söz|17. Söz]])

======

([[|]])

===Ruhanilerin Meskeni ve Bineği===

Bazı rivayatın işaratıyla ve intizam-ı âlemin hikmetiyle denilebilir ki bir kısım ecsam-ı seyyare, seyyarattan tut, tâ katarata kadar bir kısım melaikenin merakibidirler. Onlar bunlara izn-i İlahî ile binerler, âlem-i şehadeti seyredip gezerler. Hem denilebilir ki bir kısım ecsam-ı hayvaniye, hadîste “[[Tuyurun Hudrun|Tuyûrun Hudrun]]” tesmiye edilen cennet kuşlarından tut, tâ [[sinek]]lere kadar bir cins ervahın tayyareleridirler. Onlar, bunların içine emr-i Hak ile girerler, âlem-i cismaniyatı seyran edip o cesetlerdeki hâsselerin pencereleriyle cismanî mu’cizat-ı fıtratı temaşa ederler.

([[Risale:15._Söz#Birinci_Basamak|15. Söz]])
----
Hem melaike için deriz ki: Seyyarat içinde mutavassıt ve yıldızlar içinde küçük ve kesif olan küre-i arz; mevcudat içinde en kıymettar ve nurani olan hayat ve şuur, hesapsız bir surette onda bulunuyorlar. Elbette karanlıklı bir hane hükmünde olan şu arza nisbeten müzeyyen kasırlar, mükemmel saraylar hükmünde olan yıldızlar ve yıldızların denizleri olan gökler; zîşuur ve zîhayat ve pek kesretli ve muhtelifü’l-ecnas olan melaike ve [[Ruhani|ruhanîlerin]] meskenleridir. Pek kat’î bir surette İşaratü’l-İ’caz namındaki tefsirimde [[Bakara 29|{{Arabi|ثُمَّ اسْتَوٰٓى اِلَى السَّمَٓاءِ فَسَوّٰيهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ}}]] âyetinde, semavatın hem vücudu hem taaddüdü ispat edildiğinden ve melaike hakkında Yirmi Dokuzuncu Söz’de iki kere iki dört eder kat’iyetinde, melaikelerin vücudunu ispat ettiğimizden onlara iktifaen burada kısa kesiyoruz.

Elhasıl, esîrden yapılmış; elektrik, ziya, hararet, cazibe gibi seyyalat-ı latîfenin medarı olmuş ve hadîste [[Risale:31. Söz (Ayet-Hadis Mealleri)#3|{{Arabi|اَلسَّمَاءُ مَوْجٌ مَكْفُوفٌ}}]] işaretiyle, seyyarat ve nücumun harekâtına müsait olmuş ve Samanyolu denilen “[[Risale:31. Söz (Ayet-Hadis Mealleri)#4|{{Arabi|مَجَرَّةُ السَّمَاءِ}}]]”dan tâ en yakın seyyareye kadar, muhtelif vaziyet ve teşekkülde yedi tabaka, her bir tabaka âlem-i arzdan, tâ âlem-i berzaha, âlem-i misale, tâ âlem-i âhirete kadar birer âlemin damı hükmünde birer semanın bulunması, hikmeten, aklen iktiza eder.

([[Risale:31._Söz#İkinci_Esas|31. Söz]])
----

([[Risale:15._Söz#Birinci_Basamak|15. Söz]])
----

===Ruhaniler ve Diğer Mahlukat===

İşte şu beş gayeler gibi başka manalar da vardır. Şu manalar ve şu gayeler, bülbülün Hak Sübhanehu ve Teâlâ’nın hesabına ettiği amelin gayesidir. Bülbül kendi diliyle konuşur. Biz şu manaları onun hazîn sözlerinden fehmediyoruz –melaike ve [[ruhani]]yatın fehmettikleri gibi– kendisi kendi nağamatının manasını tamamen bilmese de fehmimize zarar vermez. “Dinleyen söyleyenden daha iyi anlar.” meşhurdur. Hem bülbül, şu gayeleri tafsilatıyla bilmemesinden olmamasına delâlet etmiyor. Lâekall saat gibi sana evkatını bildirir, kendisi bilmiyor ne yapıyor. Bilmemesi senin bildiğine zarar vermez.

([[Risale:24._Söz#Dördüncü_Dal|24. Söz]])
----
Evet, envar-ı hidayeti ilham eden ve şems ve kamerin Hâlık-ı Zülcelal’inin kelâmı olan Kur’an’ın melaike-misal zîhayat kelimatı nerede? Beşerin hevesatını uyandırmak için sehhar nefisleriyle, müzevver incelikleriyle ısırıcı kelimatı nerede? Evet, ısırıcı haşerat ve böceklerin, mübarek melaike ve [[Ruhani|nurani ruhanîlere]] nisbeti ne ise beşerin kelimatı, Kur’an’ın kelimatına nisbeti odur. Şu hakikatleri Yirmi Beşinci Söz ile beraber geçen yirmi dört adet Sözler ispat etmiştir. Şu davamız mücerred değil; bürhanı, geçmiş neticedir.

([[Risale:25._Söz#İkinci_Şulenin_Üçüncü_Nuru|25. Söz]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])

===Ruhaniler ve Kur'an===

Kur’an, bütün aksam-ı tevhidin bütün meratibini, bütün levazımatıyla muhafaza ederek beyan edip muvazenesini bozmamış, muhafaza etmiş. Hem bütün hakaik-i âliye-i İlahiyenin muvazenesini muhafaza etmiş. Hem bütün esma-i hüsnanın iktiza ettikleri ahkâmları cem’etmiş, o ahkâmın tenasübünü muhafaza etmiş. Hem rububiyet ve uluhiyetin şuunatını kemal-i muvazene ile cem’etmiştir.

İşte şu muhafaza ve muvazene ve cem’, bir hâsiyettir. Kat’iyen beşerin eserinde mevcud değil ve eâzım-ı insaniyenin netaic-i efkârında bulunmuyor. Ne melekûte geçen evliyaların eserinde, ne umûrun bâtınlarına geçen işrakiyyunun kitaplarında, ne âlem-i gayba nüfuz eden [[Ruhani|ruhanîlerin]] maarifinde hiç bulunmuyor. Güya bir taksimü’l-a’mal hükmünde her bir kısmı hakikatin şecere-i uzmasından yalnız bir iki dalına yapışıyor. Yalnız onun meyvesiyle, yaprağıyla uğraşıyor. Başkasından ya haberi yok yahut bakmıyor.

([[Risale:25._Söz#Üçüncü_Ziya|25. Söz]])
----

([[25. Söz]])

===Peygamberimiz ve Ruhaniler===

Hem şu kâinatın Sâni’i, şu kâinatı enva-ı acayip ve ziynetlerle süslendirmek suretinde yapması ve zîşuur mahlukatını seyir ve tenezzüh ve ibret ve tefekkür için ona idhal etmesi ve mukteza-yı hikmet olarak onlara o âsâr ve sanayiinin manalarını, kıymetlerini, ehl-i temaşa ve tefekküre bildirmek istemesine mukabil; en a’zamî bir surette cin ve inse, belki [[Ruhani|ruhanîlere]] ve melaikelere de Kur’an-ı Hakîm vasıtasıyla rehberlik eden, yine bilbedahe o zattır.

([[Risale:31._Söz#Üçüncü_Esas|31. Söz]])

===Ruhaniler ve İnsanlar===

Kâinattaki ibadat-ı umumiye, bilbedahe bir Mabud-u Mutlak’ı gösteriyor. Evet, âlem-i ervaha ve bâtına giden ve [[Ruhani|ruhanî]] ve meleklerle görüşen zatların şehadetleriyle sabit olan umum '''ruhanî''' ve melaikelerin kemal-i imtisal ile ubudiyetleri ve bilmüşahede bütün zîhayatların kemal-i intizamla ubudiyetkârane vazifeler görmeleri ve bilmüşahede anâsır gibi bütün cemadatın kemal-i itaatle ubudiyetkârane hizmetleri, bir Mabud-u Bi’l-hakk’ın vücub-u vücudunu ve vahdetini gösterdiği gibi…

([[Risale:33._Söz#Dokuzuncu_Pencere|33. Söz]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])
----

([[|]])

===Diğer Bahisler===

([[24. Söz]])
----

([[|]])

==İlgili Resimler/Fotoğraflar==

==İlgili Maddeler==

* [[Melek]]: Ruhaniler gibi Allah’ın emirlerine tam itaat eden iyi nitelikteki ruhanî varlıklara verilen ad.
* [[Cin]]: Ruhani varlıklardan bir taife
* [[Ruh]]: İnsanların ve hayvanların hayatiyetini sağlayan unsur.
* [[Temessül]]: Görünme, yansıma, benzer şekil ve sûrete girme demek olup ruhaniler bazen farklı suretlerde temessül eder
* [[Tuyurun Hudrun]]: Ehl-i cennet ruhlarının ve bazı ruhların içine girip berzah âleminde ve cennette içine girip gezdikleri kuşlar.

==Kaynakça==