Şemseddin Yeşil sayfasının kaynağını görüntüle

[[Kategori:Kabri İstanbul Zeytinburnu'nda Olanlar]]
[[Kategori:Şahıs]]
[[Kategori:Denizli Hapsi]]
[[Dosya:Şemseddin Yeşil.jpg|thumb|left]]
'''Şemseddin Yeşil''' imamlık ve vaizlik yapmış, Üstad'a ve Risale-i Nurlara çok hürmeti olan ve tesirli vaazlarında Risalelerden de bahseden mutasavvıf bir zattır. 1925’te İstiklâl Mahkemesi’nde yargılandı. Denizli hapsinde Üstad ile beraber bulundu. Çeşitli İslami dergilerde dini yazılar yazdı. Hz. Muâviye’yi savunanlara yönelik olumsuz sözlerinden dolayı vâizlikten men edildi. Fahri sohbetlerini ölene kadar sürdürdü.<ref name='a'>https://islamansiklopedisi.org.tr/yesil-semseddin</ref>

==Şahsi Bilgiler==

'''Diğer İsimleri:''' Yeşil Şemseddin, Yeşil Hoca, Yeşil Şemsi

'''Doğum Yeri ve Tarihi:''' İstanbul, 1905<ref name='a' />

'''Vefat Yeri ve Tarihi:''' 8 Temmuz 1968<ref name='a' />

'''Kabrinin Yeri:''' İstanbul Zeytinburnu’nda Silivrikapı’dan Seyitnizam’a giden yolun solundaki mezarlık<ref name='a' />

'''Haritadaki Yeri:''' [https://goo.gl/maps/6PyxJHnCYPLVAST46]

==Risale-i Nur ile Nasıl Tanıştığı==

==Bediüzzaman Said Nursi ile Görüşmeleri==

==Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği==

Sâniyen: Kardeşimiz Re’fet bana yazıyor ki: “İstanbul’da Nurlara çok ihtiyaç var ve ekmek gibi herkes muhtaçtır. Ve kardeşlerimizden ve Nurlarla çok alâkadar ve çok okumuş ve Nurcu olan '''Yeşil Şemseddin''', Nur’un hakikatlerinden ders verdiğinden vaazında binlerle adam bulunur.

([[Risale:İkinci_Kısım_Mektuplar_(Emirdağ-1)#72. Parça|Emirdağ Lahikası-1]])
----
Şimdi siz, mabeyninizde münakaşasız bir meşveret ediniz. Kararınızı kabul ederim. Fakat benim müdafaatım tâ Ankara’ya gitse ve medar-ı nazar olsa buradaki mahkeme, kurtulması mümkün olanlar hakkında kararını vermek ihtimalini hem şimdi bizimle uğraşan ve Abdülbâki ve Abdülhakîm ve Hacı Süleyman’ı nefyeden ve '''Yeşil Şemsi'''’yi tahliyeden sonra burada durduran adamlar, elbette Hâfız Mehmed ve Seyyid Şefik gibi salabet-i diniyeleri ile ve onların ölmüş reislerine ve suretine baş eğmemesiyle ve ilhad ve bid’alara taraftarlıklarını göstermemesiyle beraber, serbest bırakmamak ihtimalini de hem Risale-i Nur’un tesettür perdesinden çıkıp gayet büyük ve umumî bir meselede kendi kendine merkezlerinde mübarezesi zamanında şakirdlerini arkasında bulmak ve kaçmamakla sarsılmaz ve mağlup olmaz bir hakikate bağlandıklarını mütereddid ve mütehayyir ehl-i imana göstermesi gayet lüzumlu olduğunu dahi nazarınıza ve meşveretinize alınız. Sakın sakın birbirinizin kusuruna bakmayın; hiddet yerinde hürmet ediniz, itiraz yerinde yardım ediniz.

([[Risale:13._Şuâ#50._Par.C3.A7a|Şualar, 13. Şua]])
----
Madem cüz’î bir yabanilikten düşmanlarımız istifadeye çalıştıklarını biliyorsunuz, çabuk barışınız. Manasız, çok zararlı nazlanmaktan vazgeçiniz. Yoksa bir kısmımız '''Şemsi''', Şefik, Tevfik gibi; muarızlara sureten iltihak edip hizmet-i imaniyemize büyük bir zarar ve noksaniyet olacak. Madem inayet-i İlahiye şimdiye kadar bir zayiata bedel çokları o sistemde vermiş. İnşâallah yine imdadımıza yetişir.

Said Nursî

([[Risale:14._Şuâ#54._Par.C3.A7a|Şualar, 14. Şua]])
----
Hem insanların zihinleri, fikirleri kasden ve bizzat hakaik-i imaniyeye karşı bu yüzden bir derece lâkaytlık bir vaziyeti almasından, bir tevakkuf devri gelmesine mukabil; Cenab-ı Hakk’ın inayet ve rahmetiyle başka bir tarzda Risale-i Nur’un intişar ve fütuhatına meydan açmış. Ezcümle: İstanbul âfakından yüksek ulemanın; eski Fetva Emini Ali Rıza, Ahmed-i Şiranî ve '''parlak vaizlerden Şemsi''' gibi zatlar, Risale-i Nur’la ciddi ve takdirkârane münasebettar olmaya başlamalarıdır.

([[Risale:Lemeat%27tan_Sonraki_Mektuplar_(Kastamonu)#8._Par.C3.A7a|Kastamonu Lahikası]])
----
Aziz, sıddık kardeşlerim!

Mesmuatıma nazaran, '''Şemsi''' ve isimlerini söylemeyi münasip bulmadığımız müellifler, Zülfikar’dan ve sair Risale-i Nur’dan bazı kısımları kendi namlarına neşretmelerine razıyım ve helâl ediyorum ve memnun olurum. Onlar da Nur’un şakirdleridirler, bu surette Nurları neşrederler. Yirmi seneden beri çoklar, hattâ büyük hocalar, eserlerinde ve müellifler de Nur’un meselelerinden çoklarını almışlar ve alıyorlar.

Hattâ değil böyle dost zatları, belki resmî makamları bulunan ve eserler yazan ve Nurların intişarlarına taraftar olmayan ve eserleri revaç bulmak niyetiyle Nurun neşrine mani olanları dahi helâl ediyoruz. Çünkü onların men’leri başka bir tarzda ve daha faydalı intişarına ve fütuhatına vesile oluyorlar.

Ben hal-i hazıra bakmadığım için bilemiyorum. İstemeyerek işittim ki: Eser yazan ve Nur’dan çalan resmî büyük zatlar diyorlar: “Risale-i Nur’u okuyabilirsiniz, başkasına vermeyiniz.” Güya Nurlar onların eserlerini setrettirecek. Halbuki Nurlar, o eserlerdeki hakikatleri tasdik eder, onlara kuvvet ve revaç verir. İnşâallah bir zaman onlar resmen neşrine mecbur olacaklar.

Fakat İzmirli hâkimin dediği gibi “Risale-i Nur gizlenmiyor ve başka kitaplara benzemiyor ve temellük edilmiyor, nerede bulunursa bulunsun, ben Nur’dan gelmişim.” der.

Hem Risale-i Nur’un sekiz senedir en mühim parçaları İstanbul’a gidiyordu ve kemal-i şevkle müellifler okuyorlardı. Esasen Risale-i Nur ise ona şakird olmak şartıyla, herkesin kendi malı gibidir.

([[Risale:Üçüncü_Kısım_Mektuplar_(Emirdağ-1)#46. Parça|Emirdağ Lahikası-1]])

==Risale-i Nur'daki Diğer Alakalı Yerler==

==İlgili Resimler/Fotoğraflar==

[[Dosya:Yeşil Şemsi.png]]

==İlgili Maddeler==

*[[Mehmed Salih  Yeşiloğlu]]: İstanbul'da kendisini mânevî evlât edinip eğitimini üstlenen alim zat.

==Kaynakça==