Hortlak

Hortlak bazılarının hakikatsız ve batıl inanışına göre mezarda dirilip geceleri çıkarak dolaştığı tevehhüm edilen ölülerdir.

Risale-i Nur'da Bu Konudaki Derslerin Özeti

• Bediüzzaman tiyatro, roman ve sinemayı geçmiş denilen geniş kabrin hortlakları olarak adlandırır ve kuvvet-perestlik hissini telkin eden, aşk-ı hakikiyi bilmeyen, soyut güzelliği bilmeyen, şehvet-engiz bir zevki nefislere aşılayan, kâinata Allah'ın sanatı olarak bakmayıp tabiat noktasında bakıp tasvir eden ve onda boğulan, tabiat ve maddeperestlik aşılayan ve ruhun ızdırabına karşı bulduğu sakinleştiriciler olan roman, sinema ve tiyatroyu ölü hükmünde görüp onların hayat veremeyeceğini beyan eder.

Risale-i Nur'da Nerede ve Nasıl Bahsedildiği

Tek bir ilacı bulmuş, o da romanlarıymış. Kitap gibi bir hayy-ı meyyit, sinema gibi bir müteharrik emvat! Meyyit hayat veremez.

Hem tiyatro gibi tenasühvari, mazi denilen geniş kabrin hortlakları gibi şu üç nevi romanlarıyla hiç de utanmaz.

(Lemeat (Sözler))

İlgili Maddeler

• Ruh: Hortlak güya ölmüş kişilerin ruhudur
• Tenasüh: Bir bedenden ayrılan bir rûhun insandan hayvana, hayvandan insana, bir bitkiye veya bir cisme geçtiğini kabul eden inanış, ruh göçü, reenkarnasyon
• Tiyatro: Dram, komedi vb. gibi her türlü sahne eserini oynama sanatı olup Bediüzzaman roman ve sinemayla birlikte geçmiş denilen geniş kabrin hortlakları olarak adlandırmıştır